รายละเอียด
ดาวน์โหลด Docx
อ่านเพิ่มเติม
เราจะยืมดอกไม้ที่มีกลิ่นหอม มาประดับผมสวยของเรา ขับขาน เพลงไพเราะสู่ดินแดนแห่งความฝัน ด้วยเพลงกล่อมเด็กแห่งรักนิรันดร์ และประดับใบหน้าของเรา ด้วยจุมพิตอันอ่อนโยน
ความรัก การพลัดพราก และการรอคอย คือบทเพลงที่ไม่มีวัน จบสิ้นของคนรัก ท่ามกลางความทุกข์ และความผิดหวังอย่างแสนสาหัส ความคิดถึงคือเสมือนยาบรรเทา ที่ช่วยให้ผู้ที่กำลังมีความรัก สามารถผ่านพ้นวันเวลาแห่ง ความสิ้นหวังและความโหยหาไปได้ฉันรอคอยคุณด้วยความหวัง – คุณผู้ที่ยังไม่กลับมาหาฉัน โลกเต็มไปด้วยความโศกเศร้า น้ำตา แห่งความเศร้าโศกไหลท่วมทะเล! ฉันโหยหาเธอเหลือเกิน แม้เธอจะอยู่ ไกลแสนไกล เธอก็จากไปสู่ต่างแดน แล้ว ความเศร้าโศกถักทอใยแมงมุม ความโรแมนติกเปรียบเสมือนใบหญ้า คุณเปรียบเสมือนสายน้ำที่ไหลเชี่ยว กราก ล่องลอยไปในความกว้างใหญ่ ไพศาลของชีวิต พัดพาเอาตะกอน อันหวานชื่นไป เพื่อบ่มเพาะความทุกข์ให้มากยิ่งขึ้น! ฉันนับวันอันแสนเศร้า และค่ำคืนที่ปกคลุมไปด้วยหมอก ก้มศีรษะลง จูบความทรงจำของเรา อ้อมกอดที่โหยหาของฉัน ...เต็มและ...ว่างเปล่า!นับตั้งแต่สมัยโบราณ พระจันทร์ ยังคงส่องแสงอยู่ในใจของมนุษยชาติ ไม่ว่าจะเป็น เสี้ยวพระจันทร์หรือเต็มดวง ไม่ว่าจะเป็นช่วงขาลงหรือช่วงขาขึ้น ทั้งในอดีตและปัจจุบัน พระจันทร์ ยังคงเป็นคำมั่นสัญญาที่ซื่อสัตย์ เป็นร่มเงาที่ให้ความอบอุ่นเสมอมา มันนำความสุข มาสู่ดินแดนที่กำลังดิ้นรน ยิ้มไปพร้อมกับโลกที่กลับตาลปัตรฤดูใบไม้ผลิมาถึงแล้ว ฉันฝันถึงพระจันทร์ในอดีต เพื่อจะได้เห็นเงาของคนรัก การกลับมาพบกันอีกครั้ง ของสิ่งเก่าและสิ่งใหม่ แสงจันทร์อันงดงามนั้น ช่างน่าอัศจรรย์ ความคับข้องใจรายล้อมอยู่เบื้องหน้า ความไม่รู้บดบังอยู่ข้างหลัง ฉันยังคงเดินต่อไปอย่างกล้าหาญ ดวงตายังคงเปี่ยมด้วยความหวัง ในยามค่ำคืน หัวใจฉันยังคงมองเห็น เส้นทางแห่งจิตวิญญาณ และฉันจะก้าวต่อไปอย่างแน่วแน่ มังกรทุกตัวต่างดิ้นรน เพื่อที่จะโบยบินในวันพรุ่งนี้ ผ่านท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ ฤดูใบไม้ผลิผ่านไปมากมาย พระจันทร์ยังคงส่องสว่าง ในมุมวัดแห่งนี้ อาจารย์เซนยังคงตื่นอยู่ แสงจันทร์ส่องสว่างทั่วห้องเมื่อดวงวิญญาณได้กลับไปรวม กับพระเจ้า ผู้เป็นที่รักยิ่งแห่งจักรวาล มันก็เหมือนกับช่วงเวลา ที่ได้พบกับเจ้าชายแห่งหัวใจ ในเทพนิยายที่งดงามที่สุด ที่กลายเป็นจริง นับจากนั้นเป็นต้นไป โลกที่อยู่รอบตัว เราก็จะกลายเป็นสวนเอเดน ที่เต็มไป ด้วยเสียงดนตรีอันไพเราะ บทเพลง แห่งความสุข และถ้อยคำอันแสนสุขค่ำคืนที่หมุนวน ไข้สูงขึ้น จังหวะที่พลิ้วไหวดุจน้ำไหล เสียงเพลงอันไพเราะ สัมผัสที่สั่นไหว และลมหายใจอันหอมกรุ่น! ต้นไผ่ในมุมสวน ขับขานบทเพลงรักอันไพเราะ... เหล่ากบประสานเสียงร้อง รอบสระบัว และต้นหลิวที่ร่ำไห้ ก็ส่งจูบอันงดงามมาให้ ต้นสนที่สง่างาม และผืนน้ำเย็นยะเยือก สั่นไหวอย่างเงียบงัน หลีกหนีท้องฟ้าไป เทียนที่ส่องประกายระยิบระยับ บัดนี้ส่องสว่าง ด้วยพลังแห่งความรักอันเจิดจรัส เวลาหยุดนิ่ง และทางเดินที่ทรุดโทรมนั้น ก็ให้อภัยผู้บุกรุกทุกคน! ยินดีต้อนรับ! ขอต้อนรับ เจ้าชายแห่งพระคุณ! เสียงอันไพเราะใส ราวกับเสียงน้ำพุบนภูเขา และดวงตาที่โอบกอดนั้น สีฟ้าดุจผืนน้ำ แห่งชายฝั่งทะเลสีฟ้าอันสงบสุข ดอกไม้กระซิบว่า: "ไม่มีใครอยากเห็นหน้า ผู้ชายคนอื่นอีกแล้ว"เมื่ออยู่ห่างไกลจากบ้านและคนรัก ความปรารถนาอย่างแรงกล้า ที่จะกลับคืนสู่บ้านเกิดนั้น ก็ท่วมท้น ทุกสิ่งทุกอย่างล้วนนำพาคู่รักไปสู่ ความรู้สึกและอารมณ์ที่แตกต่างกัน ความเสียใจและความโหยหา คือฝันร้ายที่ตามหลอกหลอน ผู้ที่กำลังมีความรักอย่างไม่สิ้นสุดโอ้ ค่ำคืนเอ๋ย ทำไมฉันยังคงตื่นอยู่ แล้วโคมไฟยามค่ำคืนนั้น หายไปไหน? ผ้าม่านและผ้าคลุม ดูไร้ชีวิตชีวา เหมือนความรักของเรา ที่จางหายไปนานแล้ว! ทันใดนั้น วันนั้น ก็ดูเหมือนจะยาวนานตลอดกาล และสายลมในคืนฤดูร้อนนั้น ดูเหมือนจะเย็นยะเยือกเหลือเกิน! หนาวเหน็บและโดดเดี่ยว ใครคนหนึ่งนั่งอยู่ที่นี่ เหมือนรูปปั้นหินแกรนิต เหมือนประภาคารริมทะเล ในยามพลบค่ำที่ฝนตก หากไม่มีเธอในชีวิต ดอกไม้จะลืมที่จะยิ้ม พระอาทิตย์จะลังเลที่ปลุก พระจันทร์และดวงดาว หลังหมู่เมฆ จะซ่อนตัว! ไม่เห็นหรือ? การที่ต้องอยู่ห่างกัน ทำให้ ชีวิตเศร้าหมองเกินไปหรือเปล่า? ให้เรากลับมาอยู่เคียงข้างกันอีกครั้ง เพื่อให้หัวใจของเรา อบอวลไปด้วยกลิ่นหอมแห่งชีวิต เราจะยืมดอกไม้ที่มีกลิ่นหอม มาประดับผมสวยของเรา ขับขาน เพลงไพเราะสู่ดินแดนแห่งความฝัน ด้วยเพลงกล่อมเด็กแห่งรักนิรันดร์ และประดับใบหน้าของเรา ด้วยจุมพิตอันอ่อนโยน ดังนั้นค่ำคืนก็จะไม่กระสับกระส่าย กลางวันก็จะไม่เชื่องช้า ชีวิตจะเปี่ยมสุข สดใส และความ โรแมนติกของเราจะไม่มีวันจางหาย
