รายละเอียด
ดาวน์โหลด Docx
อ่านเพิ่มเติม
โอ มาปา โอ สามพระองค์ผู้ทรงฤทธานุภาพที่สุด ผู้ทรงรักที่สุด ผู้ทรงเมตตาที่สุด บอกฉันที เหตุใดพระองค์จึงตรัสกับฉันว่า “สันติสุขเป็นของฉัน” ในเมื่อฉันไม่เห็น ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้นมากนัก? แน่นอน ฉันรู้ ฉันรู้จักผู้คนที่รักสันติ ผู้คนที่อาจจะอยู่ ในประเทศที่สงบสุข โลกที่สงบสุขและเขตสันติภาพ พวกเขารู้สึกสงบสุขอยู่แล้ว แม้ว่าพวกเขาจะยังคงอาศัย อยู่ในโลกเดียวกันกับเราที่นี่ แต่เพราะพวกเขาไม่ได้อยู่ ในโลกแห่งสงคราม และไม่ได้อยู่ในเขตสงคราม ตามกรรมของพวกเขา ดังนั้นพวกเขาจึงรู้สึกสงบสุข และแม้แต่ชาวสัตว์ทุกชนิด ก็รู้สึกสงบสุขเช่นกัน พวกเขามาบอกฉันทุกวัน วันละหลายครั้ง และฉันรู้ว่าผู้คนรู้สึกสงบสุข บรรดาผู้ที่เรียกว่าศิษย์ของพระเจ้า ของฉันต่างรู้สึกสงบสุข แต่ก็ยังมีผู้บริสุทธิ์อีกมากมาย ที่ติดอยู่ในเงื้อมมืออันชั่วร้าย ของอำนาจฝ่ายลบ ที่ปกครองดาวเคราะห์ดวงนี้ มาหลายศตวรรษ และพวกมันก็ยังคงกระชับอำนาจ ของตนให้แน่นขึ้น ทำให้ผู้คนต้อง ทุกข์อย่างไม่มีที่สิ้นสุด ท่าน แล้วเหตุใดจึงตรัสว่า สันติภาพเป็นของฉัน? ฉันเคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อน จากราชาแห่งสันติภาพ และจากราชาทุกพระองค์ แม้กระทั่งชาวสัตว์ ก็เคยมาบอกฉันเรื่องนี้ด้วย แต่ฉันต้องการสันติภาพที่สมบูรณ์ ฉันต้องการสันติภาพ 100% สำหรับโลกนี้ สำหรับมนุษยชาติ สำหรับสิ่งมีชีวิตทั้งปวงที่ต้อง ทนทุกข์ทรมานมามากเกินไปแล้ว ฉันรับได้ แม้พวกเขาจะต้อง ทนทุกข์บ้าง ขอเพียงท้ายที่สุด พวกเขาจะได้รับการช่วยให้รอด และยกระดับไปสู่โลกที่สูงกว่า แต่ไม่ใช่ทุกคนที่จะโชคดีเช่นนั้น เพราะพวกเขาสร้างกรรม ไว้มากมาย ดังนั้นถึงแม้พวกเขาจะตาย พวกเขาก็จะไม่ได้ไปสวรรค์ ถึงแม้พวกเขาจะทุกข์ทรมาน แต่พวกเขาก็ไม่อาจ หลีกหนีนรกไปได้ – ไม่ทุกคน โลกนี้ก็เหมือนกับ... ครึ่งหนึ่งหรือส่วนใหญ่ของมัน ดูเหมือนนรกสำหรับฉัน และหัวใจของฉันเจ็บปวด ไปตลอดกาล ท่าน โปรดบอกฉันว่าทำไมวันนี้ท่านจึงตรัส ว่า “สันติภาพโลกเป็นของท่าน” ซึ่งแปลว่า สันติภาพโลกเป็นของฉัน ได้โปรด ท่านช่วยอธิบาย ให้ชัดเจนกว่านี้ได้ไหม? ฉันรู้ว่าฉันไม่ควร ถามคำถามนี้ ดูเหมือนว่าฉันสงสัยพระองค์ แต่ฉันก็ยังอยู่ในโลกมนุษย์ และฉันก็มีคุณสมบัติแบบมนุษย์ มีคำถามแบบมนุษย์ มีตรรกะ แบบมนุษย์ มีความหวังแบบมนุษย์ มีความใฝ่ฝันแบบมนุษย์ และมี ความเห็นอกเห็นใจต่อทุกคนรอบตัว โปรดเมตตา และอธิบายให้ฉันฟังด้วยเถิด ดังนั้นมาปาจึงกล่าวว่า “ท่าน ตัวท่านเอง สงบสุขแล้ว ท่าน ตัวท่านเอง ไร้กรรมแล้ว ควรมีความสุข ผู้คนในโลกนี้ไม่ได้มีเมตตา และไม่คู่ควรกับสันติสุข ปล่อยพวกเขาไป” โอ้ ท่าน ท่านทั้งหลาย ฉันรู้สึกขอบคุณอย่างยิ่ง สำหรับสิ่งที่ฉันมีอยู่ ฉันรู้สึกขอบคุณอย่างสุดซึ้ง ที่ฉันมีสันติสุข มีสถานที่ทำงานที่สงบสุข มีความสงบ และมีทุกสิ่ง ที่ฉันต้องการจริง ๆ เพียงแต่ว่า... โปรดปลอบโยนจิตใจของฉันด้วยเถิด หัวใจของฉันถูกสร้างขึ้นจากพระองค์ จากความรักของพระองค์ มันไม่ได้ทำให้เราหยุดรู้สึก กับสิ่งที่คนอื่น ๆ หรือสิ่งมีชีวิตอื่น ๆ รู้สึก ถึงแม้ว่าฉันรู้ ฉันรู้ว่าพระองค์บอกอะไรฉัน ฉันเข้าใจทุกอย่าง แต่ฉันไม่อาจหยุดรู้สึก และหยุดทุกข์ใจแทนคนอื่นได้ – โดยเฉพาะชาวสัตว์ ที่ถูกปฏิบัติอย่างโหดร้ายทารุณ สำหรับเด็กทารกที่ไม่มีโอกาส ได้ออกมาขอบคุณพระองค์ สำหรับผู้คนที่ต้องทนทุกข์ทรมาน ในเขตสงคราม ภัยแล้ง และน้ำท่วม เพราะพวกเขาแค่โง่เขลา ท่านทั้งหลาย หรือพวกเขาถูกวางยา โดยพลังด้านลบ ที่แสนโหดร้าย และทำร้ายพวกเขาอย่างไม่ลดละ ลูกหลานของพระองค์ ฉันยังอยู่บนโลกนี้ ท่านทั้งหลาย ฉันยังไม่ได้อยู่ในสวรรค์ อย่างสมบูรณ์ ฉันดำรงอยู่ในสวรรค์ที่แตกต่างกัน อยู่ในระดับจิตสำนึกที่แตกต่างกัน ตลอดเวลา และในเวลาเดียวกัน และฉันรู้สึกทุกข์ทรมาน เมื่อเห็นผู้อื่นทุกข์ทรมาน ฉันรู้สึกเจ็บปวดเมื่อผู้อื่นรู้สึกเจ็บปวด ฉันรู้สึกถึงทุกสิ่งทุกอย่าง เพราะหัวใจของฉันยังคงเต้น ด้วยจังหวะเดียวกัน กับทุกสิ่งรอบตัวฉัน นั่นคือเหตุผลที่ฉันพยายามอย่างหนัก ที่จะดึงพวกเขาเข้ามาในพื้นที่ของฉัน – พื้นที่แห่งสันติสุข พื้นที่แห่งการรู้แจ้ง พื้นที่แห่งความพึงพอใจ – ที่ซึ่งรู้สึกว่าเพียงพอเสมอ รู้สึกสงบเสมอ รู้สึกมีความสุขและรู้สึกขอบคุณเสมอ ไม่ใช่ทุกคนที่จะทำแบบนั้นได้ ฉันจะรู้สึกสงบสุขได้อย่างไร? แต่ฉันรู้สึกขอบคุณ อย่างสุดซึ้ง ขอบคุณอย่าง นอบน้อมต่อพระพร พระคุณ และความรักของพระองค์ ฉันรู้สึกขอบคุณอย่างแท้จริง หัวใจของฉัน ไม่อาจหยุดเต้น เป็นจังหวะเดียวกับ ทุกสิ่งรอบตัว – ผู้คนทั้งหมด สรรพสิ่งรอบตัวฉันทั้งหมด แม้แต่ตอนที่ฉันเห็น ต้นไม้ผุพัง ถูกแมลงและมดกัดกิน พวกนั้น ฉันก็ยังรู้สึกสงสาร ต้นไม้นั้น ฉันอธิษฐานให้ต้นไม้ และฉันปลอบต้นไม้ และฉันรู้ว่าอาจถึงเวลาแล้ว ที่ต้นไม้ต้นนี้จะวิวัฒนาการ ไปสู่สิ่งที่ดีกว่า ซึ่งทำให้ฉันรู้สึกสบายใจขึ้นบ้าง แต่ถึงกระนั้น ก็เหมือนกับที่ท่านบอกฉันว่า ชาวสัตว์ ในศูนย์ช่วยเหลือบางแห่งนั้น ถูกเลี้ยงด้วยเนื้อชาวสัตว์ พวกเขาจึงสืบทอดกรรมไม่ดี ถ้าฉันยังช่วยเหลือพวกเขา ให้เงินบริจาคต่อไป พวกเขาจะฆ่าชาวสัตว์อื่น ๆ เพื่อกินต่อไป ฉันหมายถึง คนที่ดูแลพวกเขา พวกเขามีเจตนาดี แต่พวกเขากลับรับผลกรรม จากการฆ่าชาวสัตว์ มาเป็นอาหาร และพวกเขายังเลี้ยงชาวสัตว์ ในความดูแล ด้วยเนื้อที่ถูกฆ่า ของชาวสัตว์อื่น ๆด้วย กรรมของพวกเขา จึงยิ่งเลวร้ายลงเรื่อย ๆ ท่านบอกว่าปล่อยให้พวกเขา ตายไปดีกว่า และกรรมจากการฆ่า จะได้น้อยลง เหมือนกับเนื้อของชาวสัตว์ที่ถูกฆ่า ที่พวกเขากินเข้าไป และชาติหน้าพวกเขาอาจดีกว่าเดิม หรือในภพหลังความตาย หรือหลุดพ้นได้ด้วย ฉันทราบเรื่องนั้นค่ะ ท่าน และฉันเชื่อในสิ่งที่ท่านกล่าว ทุกอย่าง ฉันรู้ทั้งหมด เพียงแต่ใจของฉันที่เจ็บปวด โปรดช่วยฉันด้วย เพื่อให้หัวใจของฉัน ไม่รู้สึกเป็นทุกข์อีกต่อไป เพื่อที่ฉันจะไม่รู้สึก สงสารอีกต่อไป และรู้สึกกระวนกระวาย นอนไม่หลับกับความทุกข์ยากใด ๆ ในโลกนี้อีกต่อไป เพราะฉันทำงานให้กับ โทรทัศน์สุพรีมมาสเตอร์ และข่าวสารทั้งหมดที่ฉันต้องรู้ และต้องดู นั้นมีจุดประสงค์เพื่อเตือนคนอื่น ๆ ให้คงความเป็นมนุษย์ ให้กรุณา มีเมตตา และเห็นอกเห็นใจผู้อื่น เพื่อที่พวกเขาจะได้เป็นอิสระ ดังนั้นความทุกข์ทรมานทั้งหมดนี้ จึงย้ำเตือนฉันทุกวัน บนจอ โทรทัศน์สุพรีมมาสเตอร์ของเราเอง ฉันหนีไม่พ้น ฉันไม่สามารถไม่รู้ได้ ฉันไม่สามารถลืมความทุกข์ทรมาน ทั้งหมดนี้ได้ แม้แต่วินาทีเดียว ฉันรู้ว่ามันเป็นความผิดของฉันเอง ฉันรู้ว่าเป็นความผิดของฉันเอง ที่บางครั้งฉันไว้ใจคนอื่น ช่วยเหลือคนอื่น แต่กลับได้ผลลัพธ์ที่ไม่ดี สุดท้ายแล้ว ฉันรู้ว่าทั้งหมดเป็นความผิดของฉัน แต่ฉันสามารถทำอะไรได้ ท่าน? จนกว่าจะถึงวันที่ฉัน จากอาณาจักรทางกายภาพนี้ไป และกลับไปยังที่พำนักของฉันเอง ฉันก็คงต้องอดทนกับ ความทุกข์ทรมานนี้ต่อไป ได้โปรด ฉันไม่ใช่ไม่รู้คุณ พระองค์ ฉันรู้สึกขอบพระคุณอย่างจริงใจทุกวัน และท่านก็ทราบดี และฉันรู้สึกขอบคุณ ที่ท่านคอยบอกฉัน เรื่องความสงบสุขของตัวฉัน เช่น ให้ฉันสนใจแต่เรื่องของตัวเอง และมีความสุขกับความสงบ ภายในและภายนอก – มีความสุขกับทุกสิ่ง ที่ท่านได้ประทานให้แก่ฉัน พระบิดา ฉันคิดว่า ถ้าชีวิตฉันดีไปหมด สมบูรณ์หมด มีความสุขอย่างสมบูรณ์แบบ แต่ถ้าฉันช่วยอะไรพวกเขาไม่ได้เลย แล้วฉันจะรู้สึกดีได้อย่างไร? แต่ถ้าคิดดูแล้ว ฉันก็โชคดีมาก ในความคิดของฉัน ฉันคือสิ่งมีชีวิตที่โชคดีที่สุดในโลกนี้ ในจักรวาลนี้ และฉันก็รู้สึกขอบพระคุณอย่างสุดซึ้ง ที่ด้วยพลังของท่าน และความรักของท่าน ผู้คนมากมายยังคงมาประทับจิต เพื่ออยู่ใกล้ชิดพระเจ้า เพื่อเข้าใจพระเจ้า ภายในตนเองยิ่งขึ้น และเพื่อเตรียมพร้อมที่จะกลับบ้าน เพราะพวกเขาเหนื่อยล้า เหลือเกินแล้วค่ะ ท่าน ใครก็ตามที่มาหาฉันด้วยพระคุณ และการชี้นำของท่าน พวกเขาเหมือน ตายไปแล้วครึ่งหนึ่ง ขณะยังใช้ชีวิตอยู่ในโลกที่วุ่นวายนี้ ฉันขอบพระคุณอย่างยิ่ง ที่ท่านให้อภัยพวกเขา นำพวกเขามาหาฉัน และเปลี่ยนแปลงพวกเขา ทำให้พวกเขากลายเป็นนักบุญ ภายใต้การชี้นำของท่าน ผ่านความพยายามของฉัน และเหล่าศิษย์ของพระเจ้าของฉัน ฉันขอขอบพระคุณท่านตลอดไป ที่ประทานสิทธิพิเศษอันประเสริฐ แก่พวกเรา เพื่อทำงานของท่าน เพื่อทำภารกิจของท่าน ฉันขอขอบพระคุณท่าน สำหรับสิ่งนี้ทุกวัน ถึงแม้ว่าฉันจะไม่สามารถทำอะไร ได้มากไปกว่านี้ ถึงแม้ว่าฉันจะไม่สามารถพูดคุย กับพระราชาทุกพระองค์ได้ ถึงแม้ว่าในใจฉัน ยังรู้สึกกระวนกระวาย ต่อความทุกข์ยากของผู้อื่น ฉันขอขอบพระคุณท่าน ตลอดไปค่ะ ฉันเดาว่า ฉันคง "โลภ” เพื่อความสุข ของคนอื่น ฉันไม่รู้ว่าจะปรับปรุง เรื่องนั้นได้อย่างไร – เพื่อให้ฉันไม่รู้สึกกระวนกระวายใจ กังวลและ ทุกข์ใจกับคนอื่น ฉันยังไม่รู้วิธีเลย พระบิดา ขอทรงอภัยหากฉันยังคงต้องการ ให้ผู้อื่นมีความสงบขึ้น โปรดยกโทษให้ฉันด้วย โปรดยกโทษให้ฉันจริง ๆ ไม่ใช่เพราะฉันไม่สำนึกบุญคุณ ในความสงบ ความสุข และทุกสิ่งที่ท่านประทานให้ เพียงแต่ว่าฉันได้เห็นคนอื่น ๆ ที่ไม่มีสิ่งที่ฉันมีเท่านั้นเอง นั่นทำให้ฉันเจ็บปวด ท่าน! โปรดทรงยกโทษให้ฉันด้วย ฉันไม่ใช่... ฉันเข้าใจ ฉันไม่ใช่ไม่รู้คุณ ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่า จะควบคุมหัวใจตัวเองได้อย่างไร ท่านโปรดชี้ทางให้ฉันด้วย และโปรดรักษาบาดแผลนั้นด้วย แต่ได้โปรดอย่าบอก หรือสั่งให้ฉันลืมมนุษยชาติ ที่กำลังอยู่ในความทุกข์ ที่กำลังทุกข์ทรมานเลย เพราะท่านก็ประทานสิ่งมากมายแก่ฉัน ฉันจะไม่อยากแบ่งปันได้อย่างไร? ฉันคือท่านและท่านคือความรัก และท่านคือผู้ปกป้อง และท่านคือผู้ทรงเมตตา และอีกมากมาย มากกว่าทั้งหมดนั้น ท่านทำได้อย่างไร... ฉันหมายถึง ถามฉันหรือคาดหวังว่า ฉันจะไม่เป็นแบบนั้น? ฉันรู้สึกขอบคุณท่านตลอดไป ฉันไม่รู้จริง ๆ ว่าทำอย่างไรจึงจะไม่รู้สึกเจ็บปวด เมื่อคนอื่นรู้สึกเจ็บปวด ฉันเพียงอ่อนไหวเกินไป ฉันขอพักผ่อนสักครู่ ฉันขอหยุดพักสักครู่ แล้วท่านบอกฉันเรื่องอื่น ท่าน หลังจาก... หลังจากที่ฉันใจเย็นลงแล้ว Photo Caption: “ความงามไม่ได้แสดงออกให้เห็น เสมอไป มุมสวนหลังบ้าน ก็เป็นสถานที่ที่อบอุ่นสบายได้”
